| |
forum.optyczne.pl
|
 |
Lornetki - Superszerokokątne 7x35: Sears Discoverer vs Tasco No. 110
Wojtas_B - Dzisiaj 20:33 Temat postu: Superszerokokątne 7x35: Sears Discoverer vs Tasco No. 110 Porównałem sobie dwa rzadkie i poszukiwane bliźniacze, superszerokokątne klasyki 7x35:
Amerykańska Sears model Discoverer 7×35 (pożyczona od Arka) i
japońska Tasco model No. 110 (w moim posiadaniu).
Te lornetki to rekordzistki pod względem pola widzenia w tej klasie. 12,5 stopnia przy dodatkowo małym odstępie źrenicy, wymuszającym mocne przybliżenie oka do diafragmy, gdy chcemy widzieć brzegi pola, powoduje unikalne wrażenie wejścia w obraz. Czasem ma się wrażenie, że robiąc krok do przodu, zobaczy się własne nogi w obrazie lornetki. Za takie pole oczywiście płacimy między innymi dość ograniczonym obszarem dobrej ostrości i dużą dystorsją.
Odległość źrenicy wyjściowej nie jest jednak aż tak tragicznie mała, jak w innych szerokich 7x35 z tamtych lat, w których próba objęcia całego pola powoduje ból. Chcąc widzieć diafragmę, po dłuższym patrzeniu przez Tasco zostawiam ślady rzęs na okularach lornetki. Sears jest przed tym zabezpieczony, ponieważ okulary są wyposażone w gustowne, wykręcane z dużym oporem muszle, które zapewniają bezpieczny dystans oka od lornetki. Długość wysuwu tych muszli jest dość symboliczna, jednak rozwiązanie świadczy o bardzo solidnym podejściu Amerykanów do projektu.
Budowa obu lornetek sugeruje, że możemy mieć do czynienia z identyczną konstrukcją optyczną. Gigantyczne pole widzenia załatwiają pięcioelementowe okulary. Na załączonych zdjęciach widać praktycznie identyczne powłoki na okularach i obiektywach, jednak kontrast i profil bieli są różne w obu lornetkach.
Aby nie zanudzać i nie sugerować, że obrazy dawane przez te już historyczne lornetki wymagają dogłębnych analiz, jakie poświęcamy nowoczesnym konstrukcjom - w ich przypadku w sposób bardziej uprawniony oczekując najlepszych osiągów – przedstawiam kilka uproszczonych wniosków z porównania.
Ostrość centrala:
W Searsie wydaje się być nieco lepsza.
Aberracja chromatyczna:
W Searsie jest zauważalnie mniejsza w centrum.
Odwzorowanie bieli:
Omówmy się, że do tego parametru należy podchodzić z dystansem w przypadku lornetek z lat 60., jednak wbrew oczekiwaniom sugerowanym przez identycznie wyglądające w obu lornetkach jasnobursztynowe powłoki przeciwodblaskowe profile bieli znacznie się różnią. Kolorystyka Searsa zdaje się przypominać bardziej współczesne lorneki, choć idealnej bieli w niej nie ma. Obraz jest zauważalnie przygaszony szarością. W Tasco obraz jest jeszcze bardziej przygaszony tonacją, którą bym określił jako szarość połączona z zielenią mchu. Obserwowane świerki w Searsie wydawały się w cieniach lekko niebieskawe, a w Tasco były przyjemnie głęboko zielone. W Searsie obraz jest jaśniejszy, zdecydowanie ma on lepszą transmisję od Tasco.
Kontrast:
W Tasco jest większy, które to wrażenie prawdopodobnie częściowo pochodzi od gorszej transmisji i ciemniejszego obrazu.
Odległość minimalnego ostrzenia:
W Tasco w okolicach trzech metrów, a w Searsie prawie trzy razy większa. Zaskoczyło mnie to, bo byłem przekonany, że mamy dwa identyczne układy optyczne.
widoczek - Dzisiaj 20:52
Dwa przystojniaki
Zerknąłeś może na niebo? Ktora ma lepszą korekcję na gwiazdach?
Jan55 - Dzisiaj 21:34
Wojtas_B napisał..."Kontrast:
W Tasco jest większy, które to wrażenie prawdopodobnie częściowo pochodzi od gorszej transmisji i ciemniejszego obrazu."
Czy to jest prawda ? czy pomyłka. Chyba, lepszy kontrast, pochodzi od lepszej transmisji i jaśniejszego obrazu jaki pokazuje lornetka, ale może się mylę .
|
|