Wykorzystujemy pliki cookie do spersonalizowania treści i reklam, aby oferować funkcje społecznościowe i analizować ruch w naszej witrynie, a także do prawidłowego działania i wygodniejszej obsługi. Informacje o tym, jak korzystasz z naszej witryny, udostępniamy partnerom społecznościowym, reklamowym i analitycznym. Partnerzy mogą połączyć te informacje z innymi danymi otrzymanymi od Ciebie lub uzyskanymi podczas korzystania z ich usług i innych witryn.
Masz możliwość zmiany preferencji dotyczących ciasteczek w swojej przeglądarce internetowej. Jeśli więc nie wyrażasz zgody na zapisywanie przez nas plików cookies w twoim urządzeniu zmień ustawienia swojej przeglądarki, lub opuść naszą witrynę.
Jeżeli nie zmienisz tych ustawień i będziesz nadal korzystał z naszej witryny, będziemy przetwarzać Twoje dane zgodnie z naszą Polityką Prywatności. W dokumencie tym znajdziesz też więcej informacji na temat ustawień przeglądarki i sposobu przetwarzania twoich danych przez naszych partnerów społecznościowych, reklamowych i analitycznych.
Zgodę na wykorzystywanie przez nas plików cookies możesz cofnąć w dowolnym momencie.
A może zmiany w kolorystyce obrazu i powłokach to nie tyle kwestia przypadku czy konstruktorskiej wizji, ale postępu w dziedzinie powłok i tego jaką technologię opanował producent?
Wizja z pewnością jest, w przeciwnym wypadku poprzednie powłoki Zeissa nie byłyby tak dokładnie wycelowane w zakres największej czułości oka. Kosztem czerwieni i błękitu, co prawdopodobnie wynikało z ograniczeń technologicznych. Spotkałem się z opinią, że było to celowe, aby zakamuflować aberracje chromatyczna, ale nie za bardzo uzasadnia mi się ta argumentacja.
Rozwoj w ostatnich latach nie jest przypadkowy, Vortex, Swarek i Leica (w Noctividzie, wykres można zobaczyć u Gijsa) ewidentnie odpuszczają górki transmisji celem jej wyplaszczenia i zwiększenia przepuszczalności niebieskiego, bo ocieplanie stało się nieporządane. Chińczycy poszli w tym samym kierunku, pewnie niedługo się o tym przekonamy . Teraz Zeiss również zdecydował się na neutralność.
Zapewne to słuszne podejście, choć nad Jeziorskiem miałem przez chwilę wrażenie, że starsze powłoki (w 10x42) dają intensywniejszy obraz niż SFL (w 10x50). Chętnie bym to raz jeszcze zweryfikował, w dzień i przed zmrokiem.
Mam jednak nadzieję, że nie wszyscy producenci będą dążyć do pełnej neutralności. Niech będzie wybór. Gusty są różne, a poza tym pożądana kolorystyka bardzo zależy od warunków obserwacji.
Mam jednak nadzieję, że nie wszyscy producenci będą dążyć do pełnej neutralności. Niech będzie wybór. Gusty są różne, a poza tym pożądana kolorystyka bardzo zależy od warunków obserwacji.
Dokładnie tak, jak piszesz. Pobyty nad morzem przekonały mnie już nie raz, że lornetki ograniczające w transmisji niebieski lepiej radzą sobie z kontrastem odległych obiektów.
To samo dotyczy odległych krajobrazów górskich. Takim momentem eureki była dla mnie ta scena z horyzontem ropuszczonym w perspektywie powietrznej. Wypukły transmisją Zeiss SF 10x42 wyjadał z horyzontu małe detale, które w płaskim Swarku były na pograniczu domysłu. Aby to wyraźnie dostrzec potrzeba odpowiednich warunków i sporej odległości (tutaj było 60 km+). W typowych warunkach wyżynnych, nie mówiąc o nizinnych, różnica jest na poziomie subtelności.
Ucięcie najbardziej rozpraszanego, niebieskiego światła zdecydowanie poprawia kontrast przy obserwacjach z dużej odległości.
Od pewnego czasu kusi mnie sprawdzenie jak przy obserwacjach dziennych przez lornetkę sprawdzają się filtry polaryzacyjne. Mogą być jednak niewygodne pod względem ustawiania kierunku polaryzacji na obu torach optycznych. Bardziej praktyczne to może być na lunecie, gdzie obiektyw jest jeden i częściej obserwuje się z daleka.
Zgodna faza światła to jedno, ale spodziewam sie dużego pociemnienia, które przy dalekich obserwacjach czynią to rozwiązanie nieskutecznym.
Bardzo jestem ciekaw, jak filtr polaryzacyjny działałby na zamglonych scenach. Tam, gdzie jest mnóstwo światła rozproszonego, filtr mógłby oddzielić właściwą informację od szumu. A juz na pewno pomógłby przy refleksach od lustra wody i wilgotnych powierzchni.
Przy zamgleniu lub w pochmurny dzień filtr polaryzacyjny się nie sprawdzi.
Największy stopień polaryzacji światła rozproszonego masz w kierunku 90° od źródła światła, dlatego najlepiej działa to w słoneczny dzień (wtedy też utrata jasności najmniej przeszkadza) i to nie w każdą stronę. Przy równomiernym oświetleniu ze wszystkich stron ten efekt zanika.
Wypukły transmisją Zeiss SF 10x42 wyjadał z horyzontu małe detale, które w płaskim Swarku były na pograniczu domysłu. Aby to wyraźnie dostrzec potrzeba odpowiednich warunków i sporej odległości (tutaj było 60 km+).
Tak, tylko pytanie czy ta przewaga Zeissa w tych sytuacjach wynika z gorszej od Swarka transmisji w niebieskim, czy lepszej w centrum widma... Może Habicht 10x40, którego transmisja jest całościowo wyżej niż NL 10x52 wypadłby lepiej?
W lecie porównywałem w górach SRBC 6x32 i Habichta 7x42. Habicht pokazywał sinoniebieskie, miejscami fioletowe odległe krajobrazy (upalna, wilgotna pogoda, fatalne widoki jak na załączonym zdjęciu). Banner przyciemniał ich obraz i kierował w stronę szarozielonego/burego. Kontrast z obu lornetek był podobny. Te same, ledwo widoczne plamy (stosunkowo duże, więc różnica powiększeń nie ma znaczenia) odległych hal, połaci drzew były widoczne w obu lornetkach. W obrazie Terry 8x25, którą też miałem - te plamy zlały się w jedną szarość...
Wcześniej miałem na myśli to, że nierównomierności transmisji wpływają na dostrzegalność detali o mocno różnych kolorach. Na przykład Ultravid wygasza zarośla i podkreśla widok kwiatów czy ptaków na ich tle, co wynika wprost z dołka transmisji w zielonym i górki w czerwonym oraz dobrej transmisji w niebieskim.
Wypukły transmisją Zeiss SF 10x42 wyjadał z horyzontu małe detale, które w płaskim Swarku były na pograniczu domysłu. Aby to wyraźnie dostrzec potrzeba odpowiednich warunków i sporej odległości (tutaj było 60 km+).
Tak, tylko pytanie czy ta przewaga Zeissa w tych sytuacjach wynika z gorszej od Swarka transmisji w niebieskim, czy lepszej w centrum widma... Może Habicht 10x40, którego transmisja jest całościowo wyżej niż NL 10x52 wypadłby lepiej?
To była 12x42, która ma w swoim obrazowaniu więcej niebieskiego niż 10x52 i jest ogólnie nieoptymalną lornetką do obserwacji w rozproszonym świetle.
Moim zdaniem o różnicy w wyrazistości odległych obiektów na tej scenie (ewidentnej, ja tutaj nie piszę o niuansach) zdecydował transmisyjny "trend" Zeissa, sprawność maksymalna jedynie ten efekt wzmocniła. W teście Arka dochodzi ona do 94%, w niebieskim jest na poziomie 85%, to duża różnica, którą tłumaczę sobie ten efekt.
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach Nie możesz załączać plików na tym forum Możesz ściągać załączniki na tym forum
forum.optyczne.pl wykorzystuje pliki cookies, które są zapisywane na Twoim komputerze.
Technologia ta jest wykorzystywana w celach reklamowych i statystycznych.
Pozwala nam określać zachowania użytkowników na stronie, dostarczać im odpowiednie treści oraz reklamy,
a także ułatwia korzystanie z serwisu, np. poprzez funkcję automatycznego logowania.
Pliki cookies mogą też być wykorzystywane przez współpracujących z nami reklamodawców, a także przez narzędzie Google Analytics, które jest przez nas wykorzystywane do zbierania statystyk.
Korzystanie z serwisu Optyczne.pl przy włączonej obsłudze plików cookies jest przez nas traktowane, jako wyrażenie zgody na zapisywanie ich w pamięci urządzenia, z którego korzystasz.
Jeżeli się na to nie zgadzasz, możesz w każdej chwili zmienić ustawienia swojej przeglądarki. Przeczytaj, jak wyłączyć pliki cookie i nie tylko »
Strona wygenerowana w 0,22 sekundy. Zapytań do SQL: 15